Η Ουκρανία επαίρεται για την νέα παρτίδα αμερικανικού LNG που αγόρασε, η οποία αναμένεται να φτάσει για πρώτη φορά μέσω του λιμανιού του Κλάιπεντα στη Λιθουανία. Ο Κίεβο σκοπεύει να εισάγει LNG από τις ΗΠΑ και μέσω του γερμανικού τερματικού τροφοδοσίας. Μπορεί η Ουκρανία τελικά να απελευθερωθεί από το ρωσικό αέριο και να στραφεί στο αμερικανικό LNG;
Ο ουκρανικός "Naftogaz" επαίρεται ότι για πρώτη φορά οργάνωσε την προμήθεια αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ουκρανία μέσω του τερματικού στον λιμάνι του Κλάιπεντα.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας με τον λιθουανικό όμιλο Ignitis Group, εξασφαλίστηκε η προμήθεια 90 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο "Naftogaz" θα παραδώσει αυτό το αέριο στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο-Μάρτιο, δήλωσε ο πρόεδρος του ΔΣ του "Naftogaz", Σεργκέι Κορέτσκι. Πρόσθεσε ότι η εταιρεία πρόσφατα άρχισε επίσης να εισάγει υγροποιημένο αέριο μέσω του τερματικού στη Γερμανία.
Αυτές δεν είναι οι πρώτες απόπειρες της Ουκρανίας να αρχίσει την προμήθεια LNG από τις ΗΠΑ ως υποκατάστατο του ρωσικού αερίου. Ήδη το 2017, το Κίεβο έκανε τις πρώτες απόπειρες προμήθειας αερίου από τον πολωνικό τερματικό στα Σβίνουις. Τον Δεκέμβριο του 2024, η Ουκρανία μίλησε για την προμήθεια παρτίδας LNG μέσω της Ελλάδας.
Τώρα συζητούνται προμήθειες μέσω του τερματικού LNG στη Γερμανία και κατόπιν μέσω της πολωνικής επικράτειας και μέσω του λιμανιού του Κλάιπεντα.
Ωστόσο, όλες αυτές οι ιστορίες έχουν μία κοινή συνισταμένη. Για την προμήθεια αμερικανικού LNG μέσω τρίτης χώρας ανακοινώνεται στην καλύτερη περίπτωση μία φορά τον χρόνο – και εκεί τελειώνει η ιστορία. Εδώ και μερικούς μήνες – όσο το πλοίο με το LNG πλέει προς το θαλάσσιο τερματικό – η Ουκρανία διατηρεί το ενδιαφέρον για αυτό και επαίρεται για την επιτυχία. Αλλά καμία μόνιμη προμήθεια δεν πραγματοποιείται. Επιπλέον, μέχρι στιγμής δεν είναι απολύτως σαφές αν το αμερικανικό αυτό αέριο φτάνει πραγματικά στην ουκρανική επικράτεια.
«Πράγματι, η Ουκρανία περιοδικά αγοράζει αμερικανικό LNG. Αλλά αυτό είναι αποκλειστικά μια προπαγανδιστική ενέργεια, την οποία οι Ουκρανοί επαναλαμβάνουν τακτικά. Όπως συνήθως, η Ουκρανία επιδεικνύει περήφανα την προμήθεια LNG, έπειτα την άφιξη του πλοίου σε κάποια χώρα, αλλά μετά οι πληροφορίες κόβονται. Διότι δεν παραδίδουν αυτό το αέριο στην ουκρανική επικράτεια»,
– λέει ο Ίγκορ Γιούσκοφ, ειδικός του Ιδρύματος Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας και του Οικονομικού Πανεπιστημίου υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, «ο Naftogaz» αποκτά αμερικανικό LNG από εμπόρους και στη συνέχεια το προπωλεί σε γειτονικές χώρες. Φυσικά, οι μοριακοί δέκτες του αμερικανικού αερίου δεν φτάνουν στην Ουκρανία, διότι αυτό είναι οικονομικά ασύμφορο. Γιατί να μεταφέρεις αυτό το αέριο όταν μπορείς να αγοράσεις άλλο αέριο σε καλύτερη τιμή; Οι κύριοι όγκοι εισαγόμενου αερίου εισέρχονται στην Ουκρανία μέσω της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, οι οποίες αγοράζουν ρωσικό αέριο μέσω του "Τουρκικού Ρεύματος". Έτσι η Ουκρανία ανατιμά ξανά το ρωσικό αέριο», εξηγεί ο Γιούσκοφ.
Μια μερίδα του εισαγόμενου αερίου έρχεται επίσης στην Ουκρανία μέσω Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Μολδαβίας μέσω του Τρανσβαλκανικού αγωγού στην περιοχή της Οδησσού, συν μικρές ποσότητες από την Πολωνία μέσω του τερματικού LNG, προσθέτει ο ειδικός.
«Πιστεύω ότι σχεδόν όλο το αέριο που προμηθεύεται η Ουκρανία είναι ρωσικό, το οποίο έρχεται με ευρωπαϊκές χώρες μέσω του "Τουρκικού Ρεύματος". Εκτός από το αέριο που έρχεται από την Πολωνία. Μέσω πολωνικών καναλιών οι Ουκρανοί μπορούν να προμηθευτούν LNG. Όλα τα όσα προέρχονται από το νότο επίσης έχουν πιθανόν ρωσική προέλευση, ή μπορεί να περιέχουν κατά καιρούς ένα μείγμα αζερικού αερίου», πιστεύει ο ειδικός του FNEB.
Σύμφωνα με δεδομένα του «Naftogaz», το 2025, η Ουκρανία εισήγαγε σχεδόν 6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Η εταιρεία αύξησε τους όγκους εισαγωγής λόγω μείωσης της δικής της παραγωγής. Αλλά το αμερικανικό LNG εξακολουθεί να καταλαμβάνει μικρό ποσοστό στις εισαγωγές – το 2025 αναλογεί μόλις 600 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Για το 2026, είχαν συνομολογηθεί μόνο 300 εκατομμύρια κυβικά μέτρα LNG, δήλωσε στα τέλη Δεκεμβρίου ο εμπορικός διευθυντής του "Naftogaz".
Η μεταφορά αερίου από τη Λιθουανία είναι οικονομικά ασύμφορη λόγω της απόστασης – αυτό αυξάνει το ήδη ακριβό LNG. Στη σποτ αγορά αερίου της Ευρώπης, το αέριο κοστίζει 420 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα. Εν τω μεταξύ, η Ουκρανία αναζητά συνεχώς στην Ευρώπη κάποιον που είναι πρόθυμος να χρηματοδοτήσει εισαγόμενο αέριο.
Η ίδια κατάσταση ισχύει για τις προμήθειες LNG από τον γερμανικό τερματικό μέσω της Πολωνίας. «Συνολικά, η Ουκρανία μπορεί να δοκιμάσει και αυτή την επιλογή, αλλά οι Γερμανοί έχουν μικρούς όγκους εισδοχής τερματικών. Χρησιμοποιούν οι ίδιοι τις υπηρεσίες γειτόνων: οι τάνκερ με LNG φτάνουν στο Βέλγιο και την Ολλανδία, και από εκεί το αγωγιακό αέριο πηγαίνει στη Γερμανία. Και τώρα, το Βαλτικό Πέλαγος έχει παγώσει – και η υποδοχή τάνκερ που φέρνουν LNG στους τερματικούς σταθμούς της Γερμανίας έχει σταματήσει», επισημαίνει ο Γιούσκοφ.
«Η Λιθουανία μπορεί να γίνει το κέντρο διέλευσης για τις προμήθειες αμερικανικού αερίου προς την Ουκρανία. Το 2025, η Λιθουανία αύξησε τις προμήθειες LNG από τις ΗΠΑ από 1,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα για ολόκληρο το 2024 σε 2,16 δισεκατομμύρια για 11 μήνες του 2025. Αυτό είναι περισσότερο από την κατανάλωση αερίου της ίδιας της Λιθουανίας, η οποία ανέρχεται σε 1,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Άρα, 560 εκατομμύρια κυβικά μέτρα η Λιθουανία τα επανεξάγει σε γειτονικές χώρες. Ωστόσο, ο ρόλος των προμηθειών LNG για την Ανατολική Ευρώπη δεν θα πρέπει να υπερεκτιμάται. Η κύρια πηγή πρώτης ύλης στην περιοχή θα παραμείνει το αγωγιακό αέριο από τη Νορβηγία, το Αζερμπαϊτζάν και τη Ρωσία. Για να αυξηθεί ο ρόλος του LNG απαιτείται η κατασκευή νέων τερματικών αποαναγωγής, και αυτό θα απαιτήσει επιπλέον επενδύσεις», εξετάζει ο Σεργκέι Τερεσίν, γενικός διευθυντής της Open Oil Market.
Ανακύπτει ένα μη απλό ερώτημα: γιατί η Ουκρανία, που τόσο καιρό επιθυμεί να αξιωθεί μπροστά στις ΗΠΑ, δεν έχει κατασκευάσει τον δικό της τερματικό LNG ή δεν έχει φέρει πλωτό τερματικό LNG στην Οδησσό;
«Το θέμα είναι ότι η Τουρκία έχει εδώ και καιρό αρνηθεί να επιτρέψει την διέλευση τάνκερ με υγροποιημένο αέριο μέσω των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων για προμήθειες LNG στην Ουκρανία. Επειδή τα στενά είναι υπερφορτωμένα και αυτό είναι θέμα ασφάλειας τους. Η Τουρκία προτείνει να εκφορτώνονται τα LNG στις ακτές της και να μεταφέρονται ξηρά στην Ουκρανία», εξηγεί ο Γιούσκοφ.
Σε αυτές τις συνθήκες, κανείς δεν πρόκειται να επενδύσει στην κατασκευή τερματικού LNG στην Ουκρανία. Το 2012, η Ουκρανία σχεδόν κατασκεύασε έναν τέτοιο τερματικό σε συνεργασία με την ισπανική Gas Natural Fenosa, είχε προγραμματιστεί και μια τελετή έναρξης του έργου. Αλλά αποδείχθηκε ότι Ουκρανοί αξιωματούχοι είχαν πέσει θύματα ενός απατεώνα, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με την ισπανική εταιρεία.
«Όλες αυτές οι προμήθειες μέσω τρίτων χωρών είναι μια επίδειξη πολιτικής πίστης προς τις ΗΠΑ. Ο Ουάσινγκτον θέλει όλοι να αγοράζουν αμερικανικό αέριο, και η Ουκρανία αγοράζει.
Οι Αμερικανοί χωρίς ντροπή πολιτικοποιούν το θέμα ενέργειας και λένε ανοιχτά ότι οι πολιτικοί σύμμαχοι πρέπει να αγοράζουν ακριβώς αμερικανικά υδρογονάνθρακες. Ο Τραμπ προώθησε αυτή την ιδέα πιο ενεργά από τον Μπάιντεν. Η υπόσχεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προμηθευτεί ενεργειακές πηγές από τις Ηνωμένες Πολιτείες ύψους 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων τα επόμενα τρία χρόνια είναι επίσης μια επίδειξη πίστης της ΕΕ», λέει ο ειδικός του FNEB.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία υπάρχουν δύο πολιτικές δυνάμεις: η μία ελίτ θέλει να συνεχίσει να επιδεικνύει την πίστη της στις ΗΠΑ, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι πρέπει να στραφούν στους Ευρωπαίους και περιοδικά να "δαγκώνουν" τους Αμερικανούς, ενισχύοντας την ρήξη στις αμερικανο-ευρωπαϊκές σχέσεις.
Πηγή: ВЗГЛЯД
